Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Χοχλιοί, ένα άλλο είδος ολυμπιονικών.


Της Ρίκης Ματαλλιωτάκη 

Ώστε λοιπόν είστε από εκείνους που δεν παρακολουθήσαν ούτε ένα Ολυμπιακό άθλημα το 2004 και το φέρετε βαρέως…
Αν σας πω όμως να βγάλετε το απωθημένο σας παρακολουθώντας μια κανονική Ολυμπιάδα, της οποίας η μοναδική διαφορά θα είναι οι παίκτες της, που αντί για άνθρωποι θα είναι χοχλιοί, θα με περάσετε για τρελή;
Ναι, ναι, το καταλαβαίνω, θα με περάσετε για τρελή, εγώ όμως δεν αστειεύομαι και θα το διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι φτάνει μόνο να μπείτε στον μικρό κόπο και να κάνετε μια βολτούλα μέχρι τον Μακρύ Γιαλό της Σητείας το καλοκαίρι.


Εκεί, θα έχετε την ευκαιρία να απολαύσετε κανονικότατα Ολυμπιακά πρωταθλήματα, σε ειδικά διαμορφωμένο στάδιο που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα αληθινά.
Αν είστε δε από τους τυχερούς, και από τους χοχλιούς που εκτρέφει όλο τον χειμώνα ο εμπνευστής των πρωτότυπων αυτών αγώνων, κ. Δημήτρης Κακούρης, ο δικός σας χοχλιός είναι ο πιο ικανός, που ξέρετε, μπορεί να γίνετε και Ολυμπιονίκης.

Αξίζει νομίζω να μας πείτε αναλυτικά κ. Κακούρη πως άρχισαν αυτοί οι αγώνες.

Όλα ξεκίνησαν εντελώς τυχαία, και μέσα από μια πλάκα, μια και πάντα στο χωριό
αστειευόμασταν με τα πολλά σαλιγκάρια που υπάρχουν στους κήπους μας, τόσα πολλά που δεν ξέραμε ούτε πως να τα αξιοποιήσουμε αλλά ούτε και πώς να απαλλαγούμε από αυτά.
Με αφορμή λοιπόν τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004, μου ήρθε η ιδέα να οργανώσω μια αντιολυμπιάδα απέναντι στην Ολυμπιάδα των Αθηνών, για ψυχαγωγία, περισσότερο, των ξένων πελατών του μαγαζιού μου, CAFÉ OLYMPIO, η οποία θα γίνονταν ανελλιπώς, και σε εβδομαδιαία βάση, από Μάιο ως και Οκτώβριο.
Στην πορεία ωστόσο, ψάχνοντας στο Ιντερνέτ, ανακάλυψα απίστευτες πληροφορίες, όπως για παράδειγμα πως τέτοιου είδους αγώνες αναφέρονται για πρώτη φορά στην ιστορία τον 13ο αιώνα στην εκκλησία του Αγ. Αντρέα στο Congham in Norfolk Αγγλίας, η οποία διοργάνωνε κοχλιοδρομίες για την ενίσχυση του ταμείου της. Εκεί, σήμερα, διεξάγεται το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κοχλιοδρομιών, κάθε Αύγουστο
Επίσης, σαλιγκαροδρομίες γίνονταν και στην Ελληνική αρχαιότητα από τους φτωχούς Έλληνες, που αφού δεν μπορούσαν να πάνε στην Ολυμπία, διοργάνωναν αυτοσχέδιους τοπικούς αγώνες με ζώα όπως τα σαλιγκάρια.
Επιπλέον, όσοι μεγαλώσαμε στην Κρητική επαρχία, την εποχή που δεν είχε μπει ακόμα η τηλεόραση στην ζωή μας, θυμόμαστε πως σαν παιδιά παίζαμε με τους χοχλιούς. Τούς βάζαμε δηλαδή στα πέτρινα όρθια πελέκια των θυρών, κολλούσαμε κορδέλες εμποτισμένες σε αλατόνερο, και έτσι πετυχαίναμε οι χοχλιοί να πηγαίνουν ευθεία. Όποιου ο χοχλιός έφθανε πρώτος στην κορφή της πόρτας ήταν και ο νικητής.
Νικητές του περίεργου αλλά αληθινου τούτου αθλήματος

Κάτι τέτοιο δηλαδή κάνετε και σήμερα;

Περίπου. Για να καταλάβετε, μετατρέπουμε το «ολυμπιακό στάδιο» σε υγροτσουλήθρα, και ύστερα από σκληρή προπόνηση και ειδική διατροφή, τα σαλιγκάρια ρίχνονται στη μάχη για την πρωτιά, αφού δεύτερη και τρίτη θέση δεν υπάρχει και το κύπελλο είναι ένα και μοναδικό.
Υπάρχουν βέβαια δυσκολίες, όπως να κρατηθούν «ξύπνια»τα σαλιγκάρια, που ως γνωστόν με τη ζέστη, πέφτουν σε νάρκη, έπειτα όμως από ενδελεχή έρευνα στο διαδίκτυο, βρέθηκε ο κατάλληλος εκπαιδευτής στο πρόσωπο του Ιρλανδού Τζον Γκριρ, ο οποίος είναι μόνιμος κάτοικος Κρήτης από το 2003. Τα πρώτα χρόνια λοιπόν που ξεκινήσαμε τους αγώνες, διεξάγονταν δύο ειδών αθλήματα: Ο αγώνας ταχύτητας, απόστασης 30 εκ. και ο μαραθώνιος 60 εκ. Σε κάθε αγώνισμα συμμετάσχουν έξι σαλιγκάρια, όσα και οι λωρίδες του σταδίου. Η διάρκεια του αγώνα κυμαίνεται από 2 ως 12 λεπτά, ενώ μετά που ανακαινίσαμε το στάδιο μας, προσθέσαμε και αυτό της ανάβασης που γίνεται σε επίπεδο γυαλί, 30 εκ., με κλίση γύρω στις 80 μοίρες. Τελικά αυτό απεδείχθη και το πιο δημοφιλές άθλημα, μια και ως γνωστόν τα σαλιγκάρια λατρεύουν να αναρριχούνται.

Ποιος επιλέγει τους «αθλητές »;

Τα σαλιγκάρια που διαγωνίζονται επιλέγονται από εμένα προσωπικά, φυλάσσονται όλο το χειμώνα σε μυστικό μέρος και ακολουθούν ειδική προπόνηση και διατροφή, έτσι ώστε να μπορούν να έχουν τις καλύτερες επιδόσεις, ακόμα και με καύσωνα!
Απλώς, λίγο πριν την έναρξη των αγώνων, ο κ. Γκριρ έχοντας στα χέρια του ένα πλαστικό κύπελλο, με όλους τους αθλητές- συνήθως περί τους 25- δίνει τη δυνατότητα στους υποψηφίους να επιλέξουν με πιο σαλιγκάρι θα παίξουν.


Οι ντόπιοι πως αντιμετωπίζουν τους «αγώνες»;

Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη μερικοί που τους αντιμετωπίζουν με καχυποψία, παρά το ότι αποτελούν πια την ανεπίσημη ατραξιόν του Μακρύ Γιαλού, και παρά το ότι, σας διαβεβαιώνω, πως ποτέ δεν βασανίστηκε ή πληγώθηκε κανένα σαλιγκάρι κατά τη διάρκεια των αγώνων.

Λέγοντας «ολυμπιακό στάδιο», τι ακριβώς εννοείται;

Το ολυμπιακό στάδιο για τους σαλιγκαροδρομείς, ήταν κατ’ αρχήν
ένα ειδικά διαμορφωμένο στάδιο, κατασκευασμένο από ξύλο και κόντρα πλακέ, και διακοσμημένο με τις σημαίες όλων των κρατών, τις μασκότ, την ολυμπιακή φλόγα κ.α
Το 2007, οπότε και ανακαινίστηκε το στάδιο, προστέθηκε κι ένα ακόμα άθλημα, αυτό της ανάβασης. Γίνεται σε επίπεδο γυαλί, 30 εκ., με κλίση γύρω στις 80 μοίρες και πρόκειται για τον πλέον δημοφιλή αγώνα, αφού, ως γνωστόν, τα σαλιγκάρια λατρεύουν να αναρριχούνται.


cretanblog

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου